10/30/08 - 03/28/09

Her eyes still haunt me
like a child's eye staring at me
as if to tell me that I should love its owner.
Her voice invades me
and seems to wake me up from slumber.
The giggles that I used to love hearing
now hurts my ears and my soul as if she mocks me.
I stumble but a force shields me.
An entity whose identity remains anonymous.
I may keep on saying that I'm okay,
but my heart is pensive;
uncertain if walking past the door
towards the light,
would do any good.
I hope it would bring peace to me.

-dyan kay ben-
06/04/09

Sir'ip sa Lawanit

Kan ako hoben pa,
nag-gibo ako nin labot sa lawanit
asin tinuyo ko na manir'ipan sa kataid.
Lalo na pag matanga, ako minapaiklop,
dinidiskubre an mga posibleng madalan.
Nahiling ko an pandok niya,
halangkaw an dungo, manipis an ngabil,
asin manipis man an kiray.
Dae ko nahiling an saiyang mata,
na ginibuhan ko na lang nin imahe sa isip ko.
Dawa ngani maray na ito
para dae niya ako madakop.
Nagkapirang banggi man ang nag-agi,
padagos ako sa paninir'ip.
Maray na lang ta dae ako kinulatoy.
Hastang uminabot an sarong banggi,
dae ko siya naabutan na turog.
Mayo ako nahiling sa labot sa lawanit, puro kadikloman.
Nakadangog na lang ako nin nag-ngirit.
Nadakop niya ako.

-dyan kay ben-
05/28/09